Туган як

Шигырь

Миһербанлы булыйк!

Гыйнвар ае, 
        урысның «Качман»ы,
Зәһәр суык 
               патшалык итә.
Бар табигать тынган. 
                    Коры салкын
Тәнне түгел, 
                 җанны өшетә.

Табигатьнең 
           кырыс кануннарын
Үзгәртәлми һичбер  
                         җан иясе.
Я түзәсең, я ияләшәсең,
Кеше булсаң, кием киясең.

Җылы туның, 
              яккан өең булса,
Һич куркыныч түгел 
                            ул суык.
Тамагың тук, өстең бөтен, Кеше,
Кайгырырга 
                сәбәп юк кебек.

Ләкин шушы 
          гыйнвар суыгында
Үтәли җил искән урамда,
Җәфалана күпме җан иясе
Коры бозда, карда, буранда.

Ташланган эт, 
             хуҗасыз мәчеләр
Һәр кешедән 
           шәфкать көтәләр.
Җылы өйдән 
              өмет өзсәләр дә,
Ашатуыбызны көтәләр.

Барыбыз да һәркөн 
                    гадәт итеп
Алыйк әле шушы бер эшне:
Артык калган ашны 
                     чүпкә түгел,
Эт-песигә салыйк 
                       һәр кичне.

Кайчандыр бит, 
      безнең «ярдәм белән»
Чыгарылган алар урамга.
Ярдәм итик, дуслар, 
                  мохтаҗларга,
Этләр-песиләргә, 
                        кошларга!
Айнур ЕГОРОВ, 24 нче лицей-интернатның 11 нче сыйныф укучысы.

Иң мөһим һәм кызыклы язмаларны Татмедиа Telegram-каналында укыгыз


Нравится
Поделиться:
Реклама
Комментарии (0)
Осталось символов: