Туган як

Шигъри тәлгәшләр

Тукай, нигә 100 ел соң тумадың?!

Тукай, нигә 100 ел соң
                       тумадың?!
Син бит безгә бүген 
                       бик кирәк!
Туры Тукай, 
            туры сүзле Тукай
Синең кебекләр 
                   ул бик сирәк.
Алтын өчен түгел, 
                      халкы өчен
Ялкынланып 
             шагыйрь яшәгән.
Милләт өчен 
        ай һәм кояш булган.
Яшен булып 
             җирдә яшьнәгән.
Синең шигырь белән
                  татар халкы
Утка-суга кергән, 
                        сынмаган.
«Татармын мин!» –
          дигән һәр кавемең
Ялкынланып 
               сине тыңлаган.
Йоклаган милләтне 
                        уятырлык
Нинди көчең бар иде, 
                              Тукай!
Синдәй бер дәшәсе иде
                     бу халкыма:
Йоклап, халкым, 
              бетәсең бугай?!
Син бүген дә 
            әгәр исән булсаң,
Табар идең шунда 
                       бер хәйлә.
Путин бабайны да
                      күндерергә
Табар идең 
            сүзләрен җайлап.
Бүген кирәк безгә
                  синең мохит,
Киләчәкне 
              күрә белү хисең,
Яңгырашлы, 
       үткен шигырьләрең,
Эшкә дәртләндергән 
                    туры сүзең.
Пәйгамбәрләр 100 елга 
                          бер туа!
Туар әле, Тукай, 
                   синдәй кеше.
Йоклаган халкымны
                        уятырлык
Исеме булган, 
             көче һәм дә эше.
Оят, олуг шагыйрь, 
                      синең алда,
Синең юлны 
      дәвам итә(а)лмадык.
Куркак булдык, 
             оялчанлык көчле,
Синең туры юлдан
               китә(а)лмадык.
Айнур ЕГОРОВ, 24 нче лицей-интернатының 11 нче сыйныф укучысы.

Яз килә
Әнә күктә ничек итеп
Зур кояш балкып тора,
Назга сусаган җиһанга
Язгы нурлар коела.
Нурлы яз атлый җиремә
Урманнар-кырлар буйлап,
Елгалардан кояш үтте,
Актылар бозлар елап. 
Сәйдәш МОСТАФИН, Шәңгәлче авылы мәктәбенең 7 нче сыйныф укучысы.

Теләгемә ирештем
Кайсыбыз гына яратмый
Матур песи баласын.
Шул матур песи баласын
Белмим каян аласын.
Тәмле аш та бирер идем,
Сөт тә эчерер идем.
Үз янымда урын җәеп
Сыйпап йоклатыр идем.
Минем мәктәптән
                      кайтканны
Ул көтеп торыр иде.
Аның белән уйнаулары
Бик кызык булыр иде.
Беркөн әнидән  сорадым:
– Әйдә песи алыйк, дип
Әни елмаеп эндәште:
 – Көндәлегең карыйк, 
                                 дип.
Песи өчлеләр яратмый,
Ялкауларны сөйми, ди
Хуҗабикә  тырыш булса
Аны мактап сөйли, ди.
Шуннан  бирле 
     тырышып-тырышып
Мин укырга керештем.
Әни песи алып кайтты.
Теләгемә ирештем.
Ләйсән СӘЙДЕЛОВА, 22 нче гимназиянең 2 нче сыйныф укучысы.

Иң мөһим һәм кызыклы язмаларны Татмедиа Telegram-каналында укыгыз


Нравится
Поделиться:
Реклама
Комментарии (0)
Осталось символов: